هموطن

یکی از سختترین و احتمالا سخیفترین رفتارها شاید این باشد
که آدم 1ش را توبیخ کند،تحقیر کند..
بپرسد آخر چرا؟!با کدام عقل؟!
میخواهم سخیف باشم!!
هموطن!چرا؟!با کدام عقل؟!
با چه بینشی؟به امید رسیدن به چه؟!
هموطن کجای عزتنفست درد میکند
که خودت را به درد و دیوار میکوبی
برای دیدن دیگری از فاصلهای نزدیکتر؟!
هموطن چقدر دوری از موفقیت،
چقدر پرتی از پیروزی،
چقدر دوری از افتخار،
که تو را رسانده به کسب افتخار، "من رونالدو رو دیدم!
به خدا! خودِ خودم خودِ خودشو دیدم!"
دیدی که چه؟!چه بشود؟!
هموطن!چقدر یک ایران را،
یک ایرانی را حاشیهای،حقیر،زیردست
و نخودی دنیا دیدی که برود بزند به کوه و بیابان،
برود در بشکند،برود توی مسیر اتوبوس که..
هموطن!گناهت به جا...
گناهت به گردن خودت که به تعدادی که رفتید رونالدو را ببینید،
تعدادی چندین برابری نرفتند
و حرصش را خوردند
اما میخواهم یک چیز را بگویم تا بدانی من روبروی تو نیستم
و اتفاقا با تو درد مشترک دارم...
تو نتیجهی مکانیزم تحقیر عمومیای هستی
که سالهاست در این مملکت عزتنفس
و حقوق اولیهی افراد را نشانه گرفته؛
تو نتیجهی همان تحقیری هستی
که نمایندهی مملکتت را وا داشت
با موگرینی سلفی بگیرد "دو تایی! حالا دستهجمعی، حالا از این زاویه!"
تو نتیجهی همان پروژهای هستی
که آگاهانه و عامدانه هر کدام از ما را یا منزوی کرد،
یا کوچیده و خانهبهخانه کرد...
و از هر دریچهای که نگاه کنی من،
منِ ایرانی این را حق "ایرااان" نمیدانم..
این درد دارد!!!

gharibe64sms.blogfa.com