هرساله در محرم ؛
شاهد رژه ی باشکوه کارناوال های طبل زنان
و نوازندگان در شهرهایمان هستیم
که همه از پیر و جوان،
زن و مرد به تماشا ایستاده و برایشان جالب است...!!!
اما سؤال اینجاست که این سبک به اصطلاح عزاداری
از کجا و چگونه وارد فرهنگ عزاداری ما شده است؟؟!!!
این رژه ی کارناوال چه چیزی از
پیام های عاشورا و قیام امام حسین(ع) را برایمان بازگو می کند؟!!
با دیدن این رژه های باشکوه چه
درسی از واقعه ی عاشورا فرا ميگيريم؟؟!!
البته هرازگاهی درگیری دسته های طبل زنان
که برخی حتی قیدوبندی نداشته
و به اصطلاح عامیانه لات هستند
را شاهد میشویم
که هرچه بیشتر گویای پوچ بودن اینگونه عزاداری ها هست
و تزویری که گریبانگیر فرهنگ شیعی شده است را نمایان میکند...
البته بی انصافی است اگر که به معدود عزاداری هایی
که هنوز هم بوی ارادت به امام حسین و یارانش را ميدهد
اشاره نکنیم هرچند طرفداران این سبک ارادت کم بوده
و عزاداری باافراد معدود و به دور از خودنمایی و طبل و نوازنده انجام ميگيرد...!!!
براستی جای روشنگری و تفکر در پیام ها
و اهداف واقعه ی عاشورا کجا رفته؟؟!!!
چرا وقتی حاج آقا یا همان روحانی مسجد وقتی درباره ی عاشورا
و درسهای آن صحبت میکند بجز عده ای معدود
کسی گوشی برای شنیدنش ندارد
و دسته های جوانان سیاهپوش در خارج مسجد؛
منتظر مداح هستند که بیاید و قافیه بخواند
و با وزن اشعارش دستها موزون بر سینه ها فرود آيد؟؟!!
بماند که در بیشتر مواقع اگر در اشعار و نوحه ی مداحان دقت کنیم
چیزی بجز یک سری حرفهای ساختگی
و تخیلی و در برخی موارد زبانم لال ذلیل نشان دادن امام و یارانش نیست...!!!
ولی ''عاشورا درس ذلالت نبود''؛
بلکه درس شهامت و رشادت و لبیک به ولایت در نهایت مظلوميت بود...!!!
در این روزهای عزیز درکنار گریه و عزاداری
برای امام مظلوممان در این واقعه ''بیشتر مطالعه و تفکر کنیم''
و درسهایش را فراگیریم ،
شاید که نه ، حتما به دردمان خواهد خورد
و دراین زمان که شیطان با دلارهایش وسوسه میکند
نه مسلم زمان و نه امام زمان را تنها نخواهیم گذاشت
که حساب ما با مردم کوفه جداست...!!!
gharibe64sms.blogfa.com
برچسب:
نویسنده: بهنام رضاپور