خاطره خوب

روزگاریه که بلاگرها برای گرفتن تبلیغ و داشتن درآمد

با هرمحتوایی صفحهشون رو پر میکنن،

از آشپزی گرفته تا استایل لباس و روزمرگی و ...

هیچ اشکالی هم نداره اما صفحاتی هم هستن

که محتواشون باعث ضرر یا ناراحتی آدمها میشه،

درباره بلاگرهای کودک و زیرسن قانونی زیاد گفتن و زیاد خواندیم

اما من میخوام درباره محتوایی حرف بزنم

که با عکس و فیلم از سالمندان یا بیمارانیه

که صاحب صفحه اصولا به رضایتشون فکر هم نمیکنه...

طرف در بستر بیماریه،

هوشیار نیست،

هوش و حواسش سر جاش نیست،

در خانه سالمندانه،

الزایمر گرفته یا از شدت فقر کسی به خودش زحمت نمیده؛

ازش بپرسه شما راضی هستی عکست یا فیلمت تو صفحات مجازی باشه؟!

عکس سلبریتیها، نویسندهها، ورزشکارا

خلاصه هرکس که بشه باهاش توجه و لایک و کامنت خرید رو در بدترین حالت طرف میذارن

و هی هم مینالن وای فلانی چقدر شکسته شده،

چقدر پیر شده،

زمینگیر شده، فلان شده بیسار شده...

پیری، ناخوشی، ضعف، خستگی مخصوص انسانه،

همه ما پیر میشیم،

شکل ظاهری و خصوصیات فیزیکیمون تغییر میکنه،

مریض و ناخوش میشیم،

تنها هم خواهیم شد...

ولی از خودمون بپرسیم این عکس یا فیلمی که از طرف گذاشتم آیا خودش دوست داره؟!

رضایت داره؟!

حتی اگه طرف آلزایمر گرفته و دیگه هرگز یادش نمیاد کی بوده،

شما که میشناسیاش فکر کن اگه حافظهاش سرجاش بود؛

دلش میخواست چنین عکس و فیلمی ازش در فضای مجازی باشه؟!

به اسم اطلاعرسانی و آموزش بیانصاف نشیم...

حتی عکس از پدر و مادر و پدربزرگ و مادربزرگ تون هم

با رضایت خودشون بذارید ممکنه چیزی نگن ولی خوششون نیاد...

خودتون یه عکس میخواین بذارین هزاربار ادیتش میکنین

با چند تا فیلتر عوضش میکنین

کافیه تو یه عکس دسته جمعی بد افتاده باشین

چقدر ناراحت میشین دوستتون عکس رو بذاره...

بذارین تصویر سرحال، خوشپوش، مرتب و متشخص آدمها تو حافظهها بمونه...

gharibe64sms.blogfa.com