شام غریبان

ترسیم آن لحظات است که شمع وجود سیدالشهدا

در راه هدایت خلق آب گشته بود

و جسمش عریان افتاده روی خاک کربلا؛

و یا نگاه به شمع شام غریبان تجسم این بیت است که :

زینب ای شمع تمام افروخته/ یادگار خیمه های سوخته

یاد آور آن لحظاتی که زینب ؛

دختر مولا با شمع راه افتاد که

تا در تاریکی شب گلهای حرم پیامبر و اطفال حسین را پیدا کند؛

نور شمعها نشانه ابراز ارادت و همدردی با زینب است دختر علی!!!

میخواهی با نور شمعهایمان پیش پایت را روشن کنیم

تا شاید آسانتر در کنار خارهای مغیلان

طفلان حسین را که از شدت ترس و گرسنگی بیهوش گشته اند بیابی؟؟!!

شام غریبان هیاهو ندارد؛

حتی کمتر نوحه میخوانند و سینه میزنند..

بیشتر زمزمه است و بر سر زدن

آن هم آرام؛

تا اطفال جمع گشته در زیر چادر نیم سوخته ی حسین

شاید لحظاتی آرام بگیرند...

در پرتو سکوت شب

فارغ از دردهای تازیانه و سیلی

لحظاتی بیآسایند...

در شام غریبان دشمن خواست که همه چیز را محو کند

حتی جنایت خویش را

خواست که کربلا در کربلا بماند؛

و حتی نخواست که خیمه های بی صاحب نیز بر پا باشند!!!

و خواست که پرتو نور قیام حسین را در تند باد حوادث خاموش کند

غافل از آنکه :

کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود/خیمه ها بی پاسبان میماند اگر زینب نبود

و شمعها در دست عزاداران، حاکی خیال خام و شکست دشمن است که:

دشمنت کشت ولی نور تو خاموش نگشت/آری آن جلوه که فانی نشود نور خداست...

gharibe64sms.blogfa.com