روز زن

کدام تصویر زن مطلوب شما است؟!
زن آشپزخانه؟
در لباس یک فضانورد؟
فوتبالیست مشهور؟هنرپیشه؟ سیاستمدار؟
زن هم مانند مرد،نیمی از جهان زیبای بشری است
و همه اینها میتواند باشد اما مشکل از آنجا آغاز میشود
که گفتمان غالب در نقش بالاسری تصمیم میگیرد
که چه تصویری برای او پررنگتر یا کمرنگتر شود...
در واقع او را آموزش غیرمستقیم می دهد
که چه رفتاری و در قالب چه کلیشهای برای زن هویت جنسی مقبول است...
قطار؛یعنی حرکت و حرکت فقط روی دو ریل(زن و مرد) میسر خواهد بود...
اگر ما هم خواهان توسعه و حرکت هستیم و نه این جنس ایستایی که مشهود است،
زنان باید به حقوق اجتماعی برابر برسند...
تجربهی امروز جهان نشان داده بدون مشارکت برابر،
این قطار نه تنها درجا،که به عقب خواهد رفت....
در سایت ایران آنلاین، مطلبی با عنوان« مساله زنان و آمارهای نگرانکننده» میگوید در سال ۹۷،
در بخش مشارکت سیاسی،
رتبهی کشور ما ۱۳۶ از ۱۴۰ کشور دنیاست
که با یک رتبه تنزل از سال پیش تقریبا در ته جدول جهان است...
پیشنهاد میکنم با یک جستجوی ساده در گوگل کل این گزارش و تحلیلش را بخوانید...
این تبعیض از کجا میآید؟!!
چرا در ادبیات ما زن منفعل و کال است؟ ( استثناها را در نظر نگیرید، حرف کلیات است)...
در بیشتر متون ما زن در تعریفی از خویش زاده می شود
که او را تا سرحد یک شیء ،
وسیله ای برای تولیدمثل و حفظ بقا و حتی کلفتی خانه تنزل می دهد...
این تفکر حاکم چنان فراگیر است که به عنوان واقعیت ساختگی از طرف او پذیرفته می شود
و او با آن طبیعی ، واضح و بدون شک برخورد می نماید....
تصویر زن در ادبیات ما به گونه ای چنان بنیادین طرح ریزی شده
که ما آثار آن را هنوز در نظام خانواده ،
آگهی های تجاری،سریالها و دیگر ابزارهای ایدئولوژی و در نهایت،مشارکت سیاسی می بینیم...
اگر من می خواهم به تغییری بنیادین در این شیوه های بازنمایی برسم ،
باید قرائت های نو از متن را آغاز کنم...
شعرها و داستان هایی را تولید کنم که کلیشه هویت جنسی تعریف شده را زیر سوال ببرد...
باید از خود فردوسی آغاز کنیم...
جایی که رودابه دیگر فقط لکاته نباشد....
زن هم فقط انسان باشد،نه سفیدمطلق و نه سیاهمطلق...
اگر هر کسی از آنجا که ایستاده به قول عطار فقط یک گام جلوتر بیاید،
این چرخ خیلی چرخ میخورد و جلوتر میرود...
آنگاه درصد مشارکت سیاسی هم بالاتر خواهد رفت...
روز جهانی زن یعنی تو با من فرق داری....
یعنی من یک روز جداگانه برای خودم دارم و تو هم یک روز که به نام خودت است...
شک ندارم یک روزگار خوب هم از راه می رسد
که تقویمش روز جهانی زن ندارد...
روز مرد هم ندارد و همه روزها به نام "انسان" نام گذاری خواهد شد...

gharibe64sms.blogfa.com