حریم خصوصی

بدن من حریم شخصی من است....
پس خودم تعیین می کنم چه کسی به آن نزدیک شود و چه کسی نه....
لمس ها و دست مالی هایی که در مترو، اتوبوس و خیابان اتفاق می افتد،
مصداق کامل تعرض جنسی ست....
چانه زنی هم ندارد....
ولی یک نوع دیگری هم از تجاوز به حریم شخصی داریم...
نوعی که دردناک تر از دست مالی یک بیمار روانی در خیابان است....
کسی که اسمش دوست و رفیق است حالا می خواهد دختر باشد یا پسر؛
بنا بر هر دلیلی وقتی میخواهد به شما نزدیک شود باید اجازه بگیرد،
این از آن بخش هایی ست که ما اصلا نداریم....
وقتی برای اولین بار پسر یا دختری را در مهمانی دیده ایم هیچ دلیلی ندارد بدون مقدمه دست در گردن یا دور کمر شما بیندازد....
خجالت نکشید و این را به حساب مستی اش نگذارید...
از قضا سکوت در مقابل این رفتار هیچ نسبتی با ترکیب دستمالی شده روشنفکری ندارد....
خیلی جدی دستش را از دور گردن و کمرتان بردارید و بگویید این کار را نکن....
دوست پسر یا دوست دختر قبلیتان؛
با فرض اینکه قبلا به حریم شخصی شما راه داشته اجازه ندارد تا شما نخواسته اید به بدنتان دست بزند....
این مجوز ابدی صادر نشده و حتی در طول رابطه هم ممکن است
وقت هایی پیش بیاید که شما دلتان نخواهد رابطه جنسی با طرف عاطفی اتان داشته باشید
باید بگوئید،خیلی هم محکم بگویید....
چون شما مسئولید....
نه تنها مسئول تن خودتان که با کم اهمیت جلوه دادن این حریم ها و رودربایستی
به آدم ها یاد نمی دهید که حد و حدود خودشان را رعایت کنند....
اگر پسر یا دختری چند بار با جدیت طرف مقابلش را از این کار باز دارد،
او کم کم یاد می گیرد دستکم به خاطر ترس از طرد شدن هم که شده،
به حریم روح و تن آدم ها احترام بگذارد...
هر سکوت ما دامن زدن به رفتارهایی ست که ممکن است با تذکر و آموزش کم رنگ شوند.....

gharibe64sms.blogfa.com