بلوغ اجتماعی

بلوغ اجتماعی،

خواسته و تمایل شخص برای بر عهده گرفتن مسئولیت رشد جامعه است...

بنابراین جامعهایی رشد نمیکند؛

مگر اینکه همهی افراد خود را نسبت به جامعهشان مسئول بدانند...

همه،یعنی تمام افراد،سازمانها،نهادها و تشکلها...

ایدهآلترین شکل رشد در هر جامعه،

رشد و ارتقاء همهی عناصر با هم و در کنار همدیگر است،

جز این باشد رشد سرطانی و معیوب است...

رشد و ارتقا نیز با بسترسازی و فرهنگسازی اتفاق میافتد

که البته طولانی و زمانبر است...

آنجایی که سالها میگذرد و در جامعه رشد و پیشرفت اتفاق نمیافتد

و افراد برای دستیابی به حداقلها مجبورند بجنگند

و تاوان و هزینههای گزاف بدهند،

آنگاه بسیاری از افراد که توان پرداخت آن هزینهها را ندارند،

یا دلسرد و سَرخورده میشوند و هر کسی خر خود را سوار میشود و میراند

یا دل به نیرو و قدرت بیگانه میبندند

و دست به دعا بلند میکنند

تا شاید تیری از غیب برسد و حقشان را بستاند و در اختیارشان بگذارد...

نتیجهی نظرسنجی که دیروز در یک پیج دیدم:

"آیا راضی به حذف تیم ملی ایران از جام جهانی قطر هستید؟؟"

نمونهی واقعی نظرات بخش زیادی از اقشار امروز جامعه است...

(۸۴درصد موافق بودن)

قطعاً هیچ ایرانی وطندوستی مایل به حذف تیم ملیاش در مهمترین رویداد جهانی نیست...

در روزگاری که مردم این سرزمین تقریباً هیچ دلخوشی بهجز دیدن مسابقات و رویدادهای ورزش ندارند،

شاید دور از انصاف باشد حذف تیم ملی از جام جهانی،

اما وقتی جامعهای به رشد و توسعه و بلوغ نمیرسد و سالها میگذرد

اما زنان و مردان برای رسیدن به حداقل حقوق خود،

از هر آشنا،رسانه،سازمان،وزیر و مسئولی ناامید میشوند

آنوقت دل به حمایت فیفا و همان تیر غیب میبندند؛

حتی به قیمت حذف تیم ملی کشورشان...

ما سالهاست از یک سوراخ گزیده شدهایم؛

اما گویا قرار نیست این گزیدهشدنهای مکرر برایمان عبرتی باشد...

شک ندارم به زودی زنان ایرانی در ورزشگاهها حاضر میشوند؛

اما نه به دلیل رشد و بلوغ جامعه و افراد و رسانهها و مسولانش،

بلکه از سر زور و اجبار...

چراکه نمیتوان عضوی از دهکدهی جهانی بود

و برخلاف تمام اعضای گروه،سازی ناکوک نواخت...

این رودخانهای که ما امروز در آن شنا میکنیم

به اختیار ما و سلیقهی مسئولان بالا و پایین نمیشود،

پس این ما هستیم که باید هنر هماهنگی با سرعت و قدرت امواجش را داشته باشیم...

وقتی پا در این رودخانه بگذاریم که گذاشتهایم،

هم خودمان خیس میشویم و هم باید با این رود همراه شویم

و دیگر نمیتوانیم به میل و سلیقهی شخصی،

هر کجا خواستیم از رود بیرون بیاییم تا سیزده را بدر کنیم!!!

gharibe64sms.blogfa.com